چگونه با استفاده از مهارت های فن بیان کودکانی با اعتماد بنفس بالا داشته باشیم

اعتماد به نفس ایمان به توانایى هاى ذاتى و استعدادهاى فطرى خویش می باشد. عزت و اعتماد به نفس از اصلى ترین عوامل رشد مطلوب شخصیت است و از جمله مفاهیمى است که در چند دهه اخیر مورد توجه پژوهشگران و صاحب نظران روان شناسى و علوم تربیتى قرار گرفته است. داشتن اعتماد بنفس بالا می تواند آینده شخص را بیمه کند و مهمترین دورانی که اعتماد بنفس شروع به شکل گیری می کند دوران کودکی و نوجوانی است. مهم است که والدین به این موضوع توجه داشته باشند که کودکان از والدینشان الگو می گیرند ولی اگر والدینی خود، دارای اعتماد بنفس پایین هستند باز هم می توانند با مطالعه و یادگیری روش های افزایش اعتماد بنفس، کودکانی با اعتماد بنفس بالا داشته باشند چون این موضوع بیشتر اکتسابی است تا اینکه ذاتی باشد. کسانی که در دوره کودکی از محبت زیاد مادری برخوردار بوده اند در بزرگسالی بهتر می توانند از پس مشکلات و فشارهای روحی برآیند. محبت مادری نه تنها باعث کاهش فشار روحی می شود، بلکه کمک می کند که کودک به مهارت های بهتر در زندگی اجتماعی دست یابد. میزان محبت مادری در نوزادی می تواند گویای توانایی فرد در مقابله با اضطراب در ۳۰ سال بعد باشد.

دانشمندان بسیارى به این نتیجه رسیده اند که کودکان برخوردار از «عزت نفس بالا»، افرادى هستند که با احساس اعتماد به نفس و بهره گیرى از استعداد و خلاقیت خود به ابراز وجود مى پردازند و به راحتى تحت تاثیر عوامل محیطى قرار مى گیرند. روان شناسان مى گویند در اعتماد به نفس قدرتى است که توانایى ها و اقتدارتان را دو چندان مى کند.بیشتر روان شناسان براین باورند که داشتن عزت نفس و محبوب بودن از عوامل مهم دلشادی و سازگاری در بچه ها شمرده می شود. ایجاد اعتماد به نفس در کودک ممکن است دشوار به نظر برسد ولی می توان با چند اصل ساده این خصلت مهم را در کودکانمان پرورش دهیم:

  1. تا سرحد امکان کودک را به حرف بگیرید

به هنگام صحبت، نامش را ببرید. در بند آن نباشید که هنوز معانی کلمه ها را نمی فهمد. کارشناسان رشد کودکان را عقیده بر این است که کودکان از یک ماهگی به صدای پدر و مادرشان گوش می سپارند و حرکات بدنشان را با ضرباهنگ آوای آنان دمساز می کنند. با کودکتان آن گونه سخن بگویید که احساس آرامش می کنید ولی به شیوه ای که لحن صدایتان ملایم و عاطفی باشد. تقریبا در ۵ تا ۶ ماهگی می توانید طریقه حرف زدن او را با تکرار واژه های خودش بهبود بخشید. به وی لبخند بزنید و در آغوشش بگیرید تا پی برد که حرف زدنش را پذیرفته اید.

  1. اجازه دهید کودک راحت صحبت کند
  2. زمانی که فرزندتان می خواهد با شما صحبت کند، اگر آب دستتان است زمین بگذارید و سر تا پا گوش شوید و تا زمانی که صحبت های او تمام نشده است، صحبت نکنید و در ضمن نخواهید در آن زمان نقش معلم را ایفا کنید و اشتباهات او را اصلاح کنید. با این کار او درمی یابد که چقدر برای او ارزش و احترام قایل هستید.
  1. نگرش مثبت داشته باشید.
  2. سعی کنید نگرش و دید مثبت به اطراف را در کودکانتان القا کنید. داشتن دید مثبت به مسائل در سلامت روحی و جسمی کودک و نوجوان نیز موثر است.
  1. اجازه دهید کودک استعداد و تونایی خود را بازگو کند
  2. فرزندتان را تشویق کنید تا احساساتش را بیان کند و به آن احساسات احترام بگذارید.اجازه دهید کودکتان همه احساسات از قبیل درد، ترس، عصبانیت، خوشحالی و هیجان را تجربه کند و درباره چگونگی به وجود آمدن آن حس با کودک صحبت کنید. بدون اعمال خشونت به فرزندتان بیاموزید که می تواند خیلی از احساساتش مثل عصبانیت را کنترل کند.
  1. کودک را ترغیب کنید که در همیشه در ردیف های جلو بنشینید.
  2. نگاه کردن به چشمان دیگران را به کودک بیاموزید
  3. به کودک بیاموزید همیشه بلند وجدی حرف بزند
  4. اگر امکان دارد کودک را ترغیب کنید در جمع نظر بدهد
  5. به لباس پوشیدن کودم حساس باشید و سعی کنید همیشه بهترین لباسها را بپوشد
  6. تشکر کردن را به کودک بیاموزیم
  7. هیچگاه کودک خود را با دیگران مقایسه نکنید.